- Przez cztery lata piesek był pupilem rodziny, a teraz jest naszym bohaterem - mówi Lucyna Wolf.

Od 35 lat międzychodzianka choruje na cukrzycę. Przed kilkoma dniami obudziła się w środku nocy. Czuła, że zapada w śpiączkę, bo gwałtownie spadł jej poziom cukru. Była strasznie osłabiona. - Nie mogłam się ruszyć. Lekarstwo leżało na stoliku przy moim łóżku, lecz nawet ręki podnieść nie dałam rady. Wiedziałam, że jak zasnę, to już się nie obudzę. I strasznie się bałam - wspomina feralną noc.

Naszą Czytelniczkę uratował pies Maks, który czuwał przy jej łóżku. - Patrzył na mnie, cały drżał i cicho skowytał. Jakby płakał. Albo przeczuwał zbliżające się nieszczęście. Zdołałam tylko wyszeptać ,,Obudź Martę'' i zasnęłam. Ocuciłam się, kiedy córka podawała mi lekarstwo - opowiada ze łzami w oczach.

Obudził córkę

Pies pobiegł do sąsiedniego pokoju, w którym spała córka jego pani Marta. Zaczął ją lizać po twarzy, a potem delikatnie gryźć i szczekać. - Od razu się zorientowałam, że z mamą dzieje się coś niedobrego. Pobiegłam do pokoju, w którym spała i podałam jej cukier. Po kilku minutach przyszła do siebie. Wtedy opowiedział jej, że to Maks mnie obudził i prawdopodobnie uratował jej życie - mówi córka.

Po podaniu leku L. Wolf zbadała sobie poziom cukru. Miała tylko 28 miligramów, podczas gdy jej średnia wynosi 150! - Rzeczywiście, mogła zapaść w śpiączkę i już się z niej nie wybudzić. W przypadku osób cierpiących na te schorzenie gwałtowny spadek poziomu cukru jest równie niebezpieczny, jak jego nagły wzrost - potwierdza dyrektor miejscowego szpitala Maciej Bak

Kurczak w nagrodę

Na drugi dzień Maks dostał w nagrodę pół kurczaka z rożna. Córka i matka zgodnie wyznają, że do tej pory był pupilem rodziny, a teraz jest ich bohaterem. Przed czterema laty L. Wolf przywiozła go z poznańskiego schroniska dla bezdomnych zwierząt. - Jak tam przyjechałam, to akurat schronisko było zamknięte. Jednak uprosiłam kierownika, żeby pozwolił mi wziąć jakiegoś psiaka. I od razu zwróciła uwagę na Maksa, który wisiał na siatce jak nietoperz i patrzył na mnie zapłakanymi oczyma. Wzięłam go do domu i teraz mi się za to odwdzięczył - mówi L. Wolf.

Dariusz Brożek

źródło: www.gazetalubuska.pl