Logowanie | Nie masz konta? Zarejestruj się

leonberger

Opis

Na temat pochodzenia rasy istnieje kilka teorii. Pierwsza zakłada, że rasa powstała od dużych dogów tybetańskich, wystepujących w Alpach. Druga zakłada, że rasa powstała w mieście Leonberg, w którym mieszkał hodowca psów Heinrich Essig. Essig ostawił on sobie za cel wyhodowanie dużego, silnego, szlachetnego psa o gęstej grzywie, przypominającego wyglądem lwa z herbu miasta Leonberg. Psy stały sie bardzo popularne. Pierwszy klub miłośników rasy powstał w 1895 roku w Turyngii, w mieście Apolda. Nie zapobiegło to niestety prawie całkowitemu wyginięciu rasy w czasie I Wojny Światowej. Rasa została jednak odtworzona, chociaz w czasie II Wojny Światowej po raz kolejny groziło jej wyginięcie.Odbudowa trwała blisko 25 lat. Zapał, zaangażowanie i poświęcenie miłośników rasy zaowocowało jednak dość dużą populacją leonbergera w dzisiejszych czasach. Leonberger jest typowym psem wiejskim, charakteryzującym się doskonałymi właściwościami psa stróżującego, rodzinnego i pociągowego

Wygląd

Wysokość w kłębie: psy: 72 - 80 cm (zalecana średnia wysokość 76 cm) suki: 65 - 75 cm (zalecana średnia wysokość 70 cm) Waga: od 55 do 65 kg Zgodnie ze swoim pierwotnym przeznaczeniem leonberger jest bardzo dużym, silnym, muskularnym i jednocześnie eleganckim psem. Wyróżnia się harmonijną budową ciała, opanowaniem, spokojem przy jednocześnie żywym temperamencie. Samce są szczególnie potężne i silne. Oczy odd jasno do możliwie ciemnobrązowych, średniej wielkości, owalne, ani nie osadzone zbyt głęboko, ani nie wyłupiaste, nie za wąsko, ani nie za szeroko rozstawione. Powieki przylegające, niewidoczna spojówka, białko oka (widoczna część twardówki) nie zaczerwienione. Uszy osadzone wysoko i niezbyt daleko z tyłu, zwisające, średniej wielkości, mięsiste, przylegające.CHARAKTERYSTYKA WŁOSA: Od średniomiękkiego do stosunkowo twardego, dość długi, przylegający, nigdy nie rozdzielający się. prosty, dopuszczalny lekko falowany. Wszędzie mimo gęstego podszerstka widoczna rzeźba tułowia. Na szyi i klatce piersiowej, szczególnie u psów, tworzy grzywę. Silnie owłosione przednie kończyny, na tylnych tworzą się charakterystyczne portki. Umaszczenie: lwi żółty, rudy, rudobrązowy, dopuszczalne także piaskowe odcienie (płowożółty, kremowy) i wszelkie kombinacje pomiędzy wymienionymi kolorami; zawsze wymagana czarna maska, dopuszczalne czarne końcówki włosów, czarny nie może jednak tworzyć podstawowej maści. Rozjaśnienia podstawowego koloru na spodniej stronie ogona, na grzywie, na przednich i tylnych kończynach nie mogą być na tyle silne aby zakłócać harmonię podstawowej barwy.

Zachowanie

Leonberger posiada wiele cech psa ratownika, w Szwajcarii często zdarzało się, że leonberger uznawany był za bernardyna, a w Niemczech bernardyn za leobergera. Rasa ta jest wykorzystywana w niemieckim i austriackim GOPR, bardzo dobrze sie sprawdza podczas ratowania ludzi zasypanych w lawinach.Dobrze sprawdza się także w akcjach ratowniczych prowadzonych na wodzie. Leonberger ma wystarczająco dużo siły, żeby dociągnąć do brzegu małą łódź. To pies bardzo kochający swojego opiekuna i całą rodzinę, goście są także witani bardzo przyjaźnie. Listonosz nie musi się także obawiać wrogiego przywitania. Jego minusem może byc jego ospałość i lenistwto, co się z tym wiąże - niechęć do spacerów, ale dobry opiekun wyciągnie go na wędrówkę nawet w czasie deszczu. Leonbergery mają duży potencjał, tylko trzeba to z nich wydobyć. Nie powinny mieszkać w mieście, potrzebują domu z ogrodem, ale nie powinny być zostawione same sobie, bardzo lubią kontakt z człowiekiem. Dobrze ułożony, staje się posłusznym i odważny psem do towarzystwa, który sprawdzi się we wszelkich życiowych sytuacjach.

nie ma w tej chwili do adopcji zwierząt tej rasy