Lex 196

Pies

4 lata

owczarek belgijski malinois

Wrocław

Dodano: 2016-08-28 18:27

Dodany przez: Osoba prywatna

Opis zwierzaka

Lex to ok. 2-letni pies urodzony z rodowodowej matki rasy owczarek belgijski malinois i ojca owczarka niemieckiego. Dość szybko rozpoczął szkolenie z zakresu podstawowego posłuszeństwa, opanował najprostsze komendy. Jedzenie stanowi dobrą motywacje do podejmowania współpracy. Lex ma silnie rozwinięty instynkt pasterski, zaganianie i szczypanie, posiadania przedmiotów i kontrolowania osób. Lex jest także psem strachliwym i ma bardzo mała strefę bezpieczeństwa, np: szybki ruch rąk wprawia go w stan czuwania. Niestety ma na swoim koncie dwa ugryzienia, dotyczyły one osób obcych, nie domowników. Miały charakter obronny. Pies wymaga konsekwentnego prowadzenia, dużej dawki ruchu jak i wyzwań mentalnych. Jest bardzo pracujący, wręcz domaga się pracy. Najlepszym rozwiązaniem będzie udział psa w zajęciach agility, fresbee czy obi. Dogaduje się z psami, lubi się bawić. Wymaga doświadczonego, konsekwentnego i silnego psychicznie właściciela, który zapewni mu dostateczną porcję pracy i ruchu, by rozładować napięcie emocjonalne związane z silnym zapotrzebowaniem na pracę. Idealnie, gdyby zamieszkał w domu z dużą posesją (nie w budzie), u miłośnika i znawcy rasy. W hotelu, w którym przebywa nie sprawia żadnych problemów. Ma u nas zapewnione darmowe, bezterminowe szkolenie.

Kontakt

e-mail: dwapluscztery@gmail.com

Owczarek belgijski to pies pasterski, rasa podzielona jest na 4 odmiany: • Groenendael (odmiana długowłosa czarna) • Tervueren (odmiana długowłosa płowa i szara) • Laekenois (odmiana szorstkowłosa płowa) • Malinois (odmiana krótkowłosa płowa) Nazwy wszystkich czterech odmian pochodzą od miast, w których były hodowane lub często występowały. Jego dokładna historia nie jest znana. W 1891 roku prof. Adolphe Reul skatalogował po raz pierwszy owczarka belgijskiego. Początkowo wyróżniono 3 odmiany: długowłosą o czarnej szacie, krótkowłosą o szacie brązowej z czarną maską i płową. Później wyróżniono jeszcze czwarta odmianę – tervuerena. Wszystkie cztery odmiany mają podobne cechy charakteru i dlatego został opracowany jeden standard rasy. Oficjalnie rasa została uznana przez belgijski Kennel Club w 1920 roku.

Owczarek belgijski jest psem o wyważonej sylwetce, harmonijnych proporcjach, łączącym siłę i elegancję, średnich wymiarów, o suchym i wyraźnym umięśnieniu, kwadratowego formatu. Jest to pies wiejski, przyzwyczajony do przebywania na zewnątrz, odporny na zmienne warunki atmosferyczne, tak częste w belgijskim klimacie. Oczy: średniej wielkości, ani wypukłe, ani głęboko osadzone, lekko migdałowatego kształtu, skośne ustawione, koloru brązowego. Uszy: raczej małe, wysoko osadzone, wyraźnie trójkątnego kształtu, u podstawy szerokie, koniec ucha spiczasty, sztywne, noszone prosto i pionowo, kiedy pies jest czymś zainteresowany. Ogon dobrze osadzony, mocny u nasady, średniej długości, sięgający co najmniej do stawu skokowego, ale preferowany dłuższy. W spoczynku opuszczony z lekką fajką na wysokości stawu skokowego. W ruchu bardziej uniesiony, chociaż nie może przekraczać linii grzbietu, zagięty koniec jest wyraźnie widoczny. To właśnie sierść, jej długość, struktura, wygląd i kolor jest u owczarków belgijskich głównym kryterium podziału na poszczególne odmiany: długowłose: groenendael, tervueren i krótkowłose: malinois i odmiana szorstkowłosa: laekenois. Umaszczenie: maska - u tervuerena i malinois musi być bardzo wyraźna i obejmować dolne i górne wargi, kąciki warg i powieki jedną czarną strefą. Określa ją dokładnie 6 punktów pigmentacyjnych i są to: oba usz, powieki, dwie wargi: górna i dolna. Wszystkie wymienione punkty muszą być czarne. Czarny nalot (charbonne): U tervuerena i malinois czarny nalot wyraźny, czarne końce włosów tworzą narzutkę na maści podstawowej. U laekenois ten czarny nalot jest mniej wyraźny. Groenendael: Maść jednolicie czarna. Tervueren: Zawsze z maską, płowy z czarnym nalotem lub szary z czarnym nalotem, ale płowy jest preferowany. Kolor płowy musi być intensywny, a nie jasny ani wyblakły. Malinois: Płowy z czarną maską i czarnym nalotem. Laekenois: Płowy ze śladowym czarnym nalotem, wyraźniejszym na kufie i ogonie. Wysokość w kłębie: 62 cm dla psów, 58 cm dla suk Waga: psy około 25-30 kg, suki około 20-25 kg

Wszystkie cztery odmiany mają większość cech wspólnych. Wszystkie są inteligentne i pełne temperamentu. To psy, które muszą mieć do wykonania swoje zadania, nadają się na psy rodzinne, ratownicze i stróżujące. Mają w sobie naturalną potrzebę chronienia innych, przy tym nie wykazują agresji. Ich wychowanie musi być konsekwentne, należy przestrzegać raz ustalonych zasad. Owczarki belgijskie to rasa dość trudna przez swoją silną potrzebę ruchu, dlatego nie jest polecana początkującym hodowcom. Muszą być wcześnie socjalizowane z ludźmi i innymi zwierzętami, jego szkolenie musi cechować konsekwencja i cierpliwość. Groenendal: w stosunku do obcych zachowuje dystans, jest jednak bardzo żywiołowy, kocha dzieci, jest bardzo wrażliwy.To świetny pies pilnujący, ma niezwykle rozwinięty instynkt obronny est bardzo inteligentny, ma duży temperament. To pies wytrzymały, łatwy w pielęgnacji. Tervuereny są uważane za bardzo wrażliwe i dlatego nadają się na psa rodzinnego. Malinois to świetny sportowiec i pies tropiący. To pies stróżujący przywykły do życia na zewnątrz. Jego nazwa pochodzi od belgijskiego miasta Malines, w którego okolicy pies występował szczególnie często. Lakenois to bardzo rzadka odmiana. Ma w sobie cechy wszystkich odmian owczarka belgijskiego.

Lorem Ipsum

//