Gryzli 2121

Pies

8 lat

labrador retriever

Kraków

Dodano: 2018-04-01 14:37

Dodany przez: Osoba prywatna

Opis zwierzaka

Charakter: 100% labradora w labradorze – kocha żarcie, kocha wodę, jest wesołkiem, a nawet głupolkiem. Teraz na poważnie. Wszystko powyżej jest prawdą, ALE: - Grizzly jest alergikiem pokarmowym, co prowadzi do skłonności do zapaleń uszu, co oznacza, że choć kocha wodę i jest świetnym pływakiem, NIE MOŻE pływać. - Kocha żarcie – do przesady. Ponieważ ktoś kiedyś nie zadbał o psa i ten włóczył się samotnie po ulicach wyszukując jedzenie, weszło mu to w nawyk i stało się wręcz obsesją. Na spacerach Grizzly jest bardzo zainteresowany wszystkim co można zjeść. Ścisła dieta i problemy z tarczycą tylko wzmacniają problem „wiecznego głodu” i najlepszą radą na to jest kaganiec, albo podawanie mu posiłków podczas spacerów – w formie szkolenia. - Je karmę Hill’s Z/D i dostaje lek na niedoczynność tarczycy (Forthyron) oraz dodatkowo Fatrogerminę. Wymaga kontroli weterynaryjnych i monitorowania stanu uszu. W domu Grizzly jest spokojny, nie niszczy i zachowuje czystość. Gdy jest dla niego przygotowywany posiłek, a pies jest za drzwiami, wydaje z siebie dźwięki zniecierpliwienia jak niedźwiedź Grizzly;). Podobnie jest gdy słyszy, że ktoś się kręci po domu i niedługo do niego przyjdzie. Gdy nie jest zamknięty i może cieszyć się bez barier – nie wydaje z siebie dźwięków, tylko się kręci. Przed podaniem miski siada. Jeszcze kilka miesięcy temu, Grizzly swoje dźwięki niedźwiedzia wydawał z siebie bardzo często – zbyt często, obecnie jest to opanowane do akceptowalnego poziomu, jednak nie ręczymy za niego gdy zamieszka z drugim, hałaśliwym psem. Ciągnięcie na smyczy udało nam się zmniejszyć prawie do zera. Psiak dogaduje się z innymi psami każdej płci i rozmiaru, a szczekających na niego na spacerach awanturników ignoruje. Potrafi podróżować w samochodzie, dobrze odnajduje się na spacerach grupowych, dogtrekkingach. Nie jest agresywny. Ma wesołe usposobienie, jest w pełni sprawny i nie brak mu wigoru, ale nie potrzebuje już tyle ruchu co młody labrador. Lubi szarpać się zabawkami, zna komendę „puść”, nie aportuje. Nie reaguje na przywołanie na spacerach – musi chodzić na smyczy. Imię: Gryzli Data urodzenia: 2010/11 Waga: 35kg Odrobaczenie: tak Szczepienie: tak Kastracja: tak Czip: tak Kontakt: 531 788 371 , 600 259 190

Kontakt

Kontakt: 531 788 371 , 600 259 190

Dokładne pochodzenie rasy nie jest znane. Pewne jest, że pies ten żył juz od 12. Wieku podobnie jak nowofundland na wschodnim wybrzeżu Kanady. Był wykorzystywany o pracy przy kutrach, wyciąganiu sieci, aportowaniu przedmiotów, także przy ratowaniu tonących. W końcu 18. wieku postanowiono zredukować liczbę psów żyjących na wyspie, ponieważ zaczęły one zagrażać hodowlom owiec. Od 1870 roku każde gospodarstwo mogło posiadać tylko jednego psa, nie przestrzegano jednak tej zasady i każdy pies biegający bez kagańca mógł zostać zastrzelony. Nie wszystkie zabito, część trafiła z rybakami do Anglii. Zaczęto je krzyżować z pointerem i przygotowywać do polowań. Labrador szybko stał się świetnym psem aportującym. W 1903 roku rasa została oficjalnie uznana.

Idealny wzrost w kłębie dla psa: 56-57 cm, dla suki: 54-56 cm. Labrador Retriever posiada krótkie, gęste, chroniące przed wodą, podwójne owłosienie. Zewnętrzne leży blisko ciała, jest proste, chociaż lekko pofalowane przy podstawie jest dozwolone. Tekstura owłosienia jest twarda i sprężysta, nie jest szorstka, ani jedwabista. Wewnętrzna warstwa pod owłosieniem jest delikatna i gęsta. Kolor labradorów jest jednolity. Jednolite czarne, żółte (począwszy od jasnego kremowego aż do czerwonego), czy tez czekoladowe. Żółte psy mogą mieć zróżnicowania w kolorze na uszach, z boku oraz na brzuchu. Ogon to cecha wyróżniająca Labradora Retrievera. Jest naturalnym przedłużeniem linii grzbietu, bardzo gruby i umięśniony przy podstawie i zwężający się ku końcowi. Ogon o poprawnej długości powinien sięgać nie dalej niż do stawów skokowych. Ogon jest pokryty takim samym, grubym, gęstym owłosieniem jak ciało ale nigdy nie sprawia wrażenia puchowego. To właśnie ciężkie owłosienie sprawia wrażenie, iż przypomina on swoim wyglądem ogon wydry. Kiedy pies jest spokojny, ogon spuszczony jest w dół w sposób naturalny, swobodny. Kiedy pies porusza się lub jest podekscytowany ogon może być noszony poziomo z tyłu lub lekko podniesiony. Oczy labradora są średniego rozmiaru, w pewnym stopniu trójkątne w wyglądzie ale nigdy tak bardzo żeby dawało to trwały efekt. Kolor oczu zależy od umaszczenia i tak dla czarnych i żółtych psów jest on brązowy, natomiast dla czekoladowych może być brązowy lub piwny. Powieki ciasno pasują. Kolor tęczówki pasuje do koloru nosa. Oczy tych psów sprawiają wrażenie inteligentnych i przyjacielskich. Uszy labradorów są spuszczone, trójkątne w kształcie, raczek krótkie z przednią krawędzią dobrze przytwierdzoną z tyłu, tuz ponad oczami.

To wszechstronny pies, wykorzytywany dziś do pracy w służbie celnej, przy wykrywaniu narkotyków, jest psem przewodnikiem niewidomych. Jest łatwy do ułożenia i słucha poleceń. Dobrze reaguje na inne psy, nie ma w nim agresji. Ma bardzo dobrą pamięć, rozpoznaje ludzi widzianych bardzo rzadko. Dobrze sprawdza się też na polowaniu, to pies aportujący, wyszukuje miejsce, w którym leży postrzelona zwierzyna. Jest wytrzymały i odważny, nie boi się zimnej wody. Ma bardzo dobry kontakt z dziećmi, potrafi się z nimi godzinami bawić, wcale się przy tym nie męcząc. Nie lubi sam zostawać w domu, nie lubi być zostawiony sam sobie, potrafi zdemolować mieszkanie, w ten sposób demonstruje, że jest źle traktowany. Łatwo dopasowuje się do życia w mieście, pod warunkiem, że co najmniej trzy razy dziennie będzie wyprowadzany na długi spacer. To bardzo przyjazne i łatwe w wychowaniu czworonogi.

Lorem Ipsum

//