Silvia 2792

Suka

3 lata

labrador retriever

Śrem

Dodano: 2018-07-11 11:09

Dodany przez: Osoba prywatna

Opis zwierzaka

Silvia - idealna sunia dla rodziny z dziećmi szuka domu. Silvia niestety nie miała dobrego startu w życiu. Po przyjeździe do schroniska zachorowała i to dosyć poważnie. Tygodnie leczenia, kroplówek, zastrzyków i specjalnej opieki przyniosło skutek, dziewczyna wyzdrowiała. Po przebytej chorobie skradła serce uroczej rodzinie, została adoptowana. Niestety wróciła, przez niszczenie w domu. Nawet praca z behawiorystą nie pomogła. Dziewczyna znów jest za kratami. Bardzo Nam zależy żeby jak najszybciej znalazła odpowiedzialną i kochającą rodzinę. Potrzebuje człowieka, który nauczy ją podstaw. Jak u szczeniaka. Ona nigdy nie miała własnego domu i nie rozumie, że mebli się nie gryzie. Jej przyszły opiekun musi być stanowczy i od samego początku ustalić pewne zasady panujące w domu. Może obecność drugiego psa jakoś by na nią wpłynęła, a sunia bardzo dobrze czuje się w towarzystwie innych ogonów. Jest bardzo towarzyska i wesoła, bardzo lubi długie spacery, na których idzie przy nodze. Może być także spuszczana ze smyczy, wraca na zawołanie. Uwielbia bawić się z innymi czworonogami. W stosunku do dzieci jest bardzo delikatna i opiekuńcza. Świetnie odnajdzie się w domu z ogrodem, przyszły właściciel będzie musiał jej zapewnić ruch oraz dostęp do zabawek, dzięki którym nie będzie czuła potrzeby niszczenia w domu. Duży teren, na którym mogłaby się wybiegać na pewno bardzo przypadłby jej do gustu. Jednak zależy Nam na tym, aby sunia mieszkała w domu, ponieważ przebyła długą walkę po to, by móc żyć i towarzyszyć człowiekowi. To bardzo karna i oddana psina. Będzie idealnym psem rodzinnym, na pewno świetnie sprawdzi się jako towarzyszka dzieci.

Kontakt

Schronisko w Gaju Gaj 56D 63-100 Śrem 661 222 200 biuro@schroniskogaj.pl http://labradory.info/viewtopic.php?t=24271

Dokładne pochodzenie rasy nie jest znane. Pewne jest, że pies ten żył juz od 12. Wieku podobnie jak nowofundland na wschodnim wybrzeżu Kanady. Był wykorzystywany o pracy przy kutrach, wyciąganiu sieci, aportowaniu przedmiotów, także przy ratowaniu tonących. W końcu 18. wieku postanowiono zredukować liczbę psów żyjących na wyspie, ponieważ zaczęły one zagrażać hodowlom owiec. Od 1870 roku każde gospodarstwo mogło posiadać tylko jednego psa, nie przestrzegano jednak tej zasady i każdy pies biegający bez kagańca mógł zostać zastrzelony. Nie wszystkie zabito, część trafiła z rybakami do Anglii. Zaczęto je krzyżować z pointerem i przygotowywać do polowań. Labrador szybko stał się świetnym psem aportującym. W 1903 roku rasa została oficjalnie uznana.

Idealny wzrost w kłębie dla psa: 56-57 cm, dla suki: 54-56 cm. Labrador Retriever posiada krótkie, gęste, chroniące przed wodą, podwójne owłosienie. Zewnętrzne leży blisko ciała, jest proste, chociaż lekko pofalowane przy podstawie jest dozwolone. Tekstura owłosienia jest twarda i sprężysta, nie jest szorstka, ani jedwabista. Wewnętrzna warstwa pod owłosieniem jest delikatna i gęsta. Kolor labradorów jest jednolity. Jednolite czarne, żółte (począwszy od jasnego kremowego aż do czerwonego), czy tez czekoladowe. Żółte psy mogą mieć zróżnicowania w kolorze na uszach, z boku oraz na brzuchu. Ogon to cecha wyróżniająca Labradora Retrievera. Jest naturalnym przedłużeniem linii grzbietu, bardzo gruby i umięśniony przy podstawie i zwężający się ku końcowi. Ogon o poprawnej długości powinien sięgać nie dalej niż do stawów skokowych. Ogon jest pokryty takim samym, grubym, gęstym owłosieniem jak ciało ale nigdy nie sprawia wrażenia puchowego. To właśnie ciężkie owłosienie sprawia wrażenie, iż przypomina on swoim wyglądem ogon wydry. Kiedy pies jest spokojny, ogon spuszczony jest w dół w sposób naturalny, swobodny. Kiedy pies porusza się lub jest podekscytowany ogon może być noszony poziomo z tyłu lub lekko podniesiony. Oczy labradora są średniego rozmiaru, w pewnym stopniu trójkątne w wyglądzie ale nigdy tak bardzo żeby dawało to trwały efekt. Kolor oczu zależy od umaszczenia i tak dla czarnych i żółtych psów jest on brązowy, natomiast dla czekoladowych może być brązowy lub piwny. Powieki ciasno pasują. Kolor tęczówki pasuje do koloru nosa. Oczy tych psów sprawiają wrażenie inteligentnych i przyjacielskich. Uszy labradorów są spuszczone, trójkątne w kształcie, raczek krótkie z przednią krawędzią dobrze przytwierdzoną z tyłu, tuz ponad oczami.

To wszechstronny pies, wykorzytywany dziś do pracy w służbie celnej, przy wykrywaniu narkotyków, jest psem przewodnikiem niewidomych. Jest łatwy do ułożenia i słucha poleceń. Dobrze reaguje na inne psy, nie ma w nim agresji. Ma bardzo dobrą pamięć, rozpoznaje ludzi widzianych bardzo rzadko. Dobrze sprawdza się też na polowaniu, to pies aportujący, wyszukuje miejsce, w którym leży postrzelona zwierzyna. Jest wytrzymały i odważny, nie boi się zimnej wody. Ma bardzo dobry kontakt z dziećmi, potrafi się z nimi godzinami bawić, wcale się przy tym nie męcząc. Nie lubi sam zostawać w domu, nie lubi być zostawiony sam sobie, potrafi zdemolować mieszkanie, w ten sposób demonstruje, że jest źle traktowany. Łatwo dopasowuje się do życia w mieście, pod warunkiem, że co najmniej trzy razy dziennie będzie wyprowadzany na długi spacer. To bardzo przyjazne i łatwe w wychowaniu czworonogi.

Lorem Ipsum

//