Maciek 2996

Pies

6 lat

labrador retriever

Zgierz

Dodano: 2018-08-13 21:42

Dodany przez: Osoba prywatna

Opis zwierzaka

Maciek - cudowny rudasek powoli odzyskuje wiarę w ludzi. Maciek to kilkuletni pies, który do przytuliska został oddany przez właścicielkę we wrześniu 2016r. Mimo, że jest u nas tak długo, nadal nie odzyskał zaufania do ludzi. Początkowo w ogóle nie wychodził z boksu, aktualnie wypuszczony z niego biega po terenie przytuliska, ale jak tylko czegoś się wystraszy, od razu do niego wraca. Musiał zostać bardzo mocno skrzywdzony, dlatego teraz bardzo trudno będzie odzyskać jego zaufanie do ludzi. Maciek szczególnie boi się dzieci – gdy jakieś dziecko odwiedza przytulisko, Maciek natychmiast chowa się do budy i trzęsie ze strachu. Być może kiedyś się otworzy, ale potrzebuje dużo czasu i cierpliwości. Maciek jest bardzo lękliwym psiakiem, ale przy tym łagodnym, nie wykazującym agresji. Woli uciec i się schować niż zaatakować. W stosunku do innych psów też jest raczej łagodny. Jedna z wolontariuszek przyjeżdża regularnie do Maćka i psiak ufa jej już na tyle, że daje się głaskać. Niestety na razie nie udało mu się założyć obroży, więc nie wiemy czy potrafi chodzić na smyczy. Jest pięknym psem, ale ze względu na jego lęki, pewnie zostanie w przytulisku na zawsze... Mamy jednak nadzieję, że kiedyś znajdzie się ktoś, kto postanowi dać Maćkowi szansę. Nowy dom na pewno będzie musiał obdarzyć go masą miłości i cierpliwości.

Kontakt

Przytuliska dla Zwierząt ul. Piaskowa 37 95-015 Głowno 502 540 078 509 104 718 kontakt@przytuliskoglowno.pl ogloszenia@labradory.info http://labradory.info/viewtopic.php?t=22975

Dokładne pochodzenie rasy nie jest znane. Pewne jest, że pies ten żył juz od 12. Wieku podobnie jak nowofundland na wschodnim wybrzeżu Kanady. Był wykorzystywany o pracy przy kutrach, wyciąganiu sieci, aportowaniu przedmiotów, także przy ratowaniu tonących. W końcu 18. wieku postanowiono zredukować liczbę psów żyjących na wyspie, ponieważ zaczęły one zagrażać hodowlom owiec. Od 1870 roku każde gospodarstwo mogło posiadać tylko jednego psa, nie przestrzegano jednak tej zasady i każdy pies biegający bez kagańca mógł zostać zastrzelony. Nie wszystkie zabito, część trafiła z rybakami do Anglii. Zaczęto je krzyżować z pointerem i przygotowywać do polowań. Labrador szybko stał się świetnym psem aportującym. W 1903 roku rasa została oficjalnie uznana.

Idealny wzrost w kłębie dla psa: 56-57 cm, dla suki: 54-56 cm. Labrador Retriever posiada krótkie, gęste, chroniące przed wodą, podwójne owłosienie. Zewnętrzne leży blisko ciała, jest proste, chociaż lekko pofalowane przy podstawie jest dozwolone. Tekstura owłosienia jest twarda i sprężysta, nie jest szorstka, ani jedwabista. Wewnętrzna warstwa pod owłosieniem jest delikatna i gęsta. Kolor labradorów jest jednolity. Jednolite czarne, żółte (począwszy od jasnego kremowego aż do czerwonego), czy tez czekoladowe. Żółte psy mogą mieć zróżnicowania w kolorze na uszach, z boku oraz na brzuchu. Ogon to cecha wyróżniająca Labradora Retrievera. Jest naturalnym przedłużeniem linii grzbietu, bardzo gruby i umięśniony przy podstawie i zwężający się ku końcowi. Ogon o poprawnej długości powinien sięgać nie dalej niż do stawów skokowych. Ogon jest pokryty takim samym, grubym, gęstym owłosieniem jak ciało ale nigdy nie sprawia wrażenia puchowego. To właśnie ciężkie owłosienie sprawia wrażenie, iż przypomina on swoim wyglądem ogon wydry. Kiedy pies jest spokojny, ogon spuszczony jest w dół w sposób naturalny, swobodny. Kiedy pies porusza się lub jest podekscytowany ogon może być noszony poziomo z tyłu lub lekko podniesiony. Oczy labradora są średniego rozmiaru, w pewnym stopniu trójkątne w wyglądzie ale nigdy tak bardzo żeby dawało to trwały efekt. Kolor oczu zależy od umaszczenia i tak dla czarnych i żółtych psów jest on brązowy, natomiast dla czekoladowych może być brązowy lub piwny. Powieki ciasno pasują. Kolor tęczówki pasuje do koloru nosa. Oczy tych psów sprawiają wrażenie inteligentnych i przyjacielskich. Uszy labradorów są spuszczone, trójkątne w kształcie, raczek krótkie z przednią krawędzią dobrze przytwierdzoną z tyłu, tuz ponad oczami.

To wszechstronny pies, wykorzytywany dziś do pracy w służbie celnej, przy wykrywaniu narkotyków, jest psem przewodnikiem niewidomych. Jest łatwy do ułożenia i słucha poleceń. Dobrze reaguje na inne psy, nie ma w nim agresji. Ma bardzo dobrą pamięć, rozpoznaje ludzi widzianych bardzo rzadko. Dobrze sprawdza się też na polowaniu, to pies aportujący, wyszukuje miejsce, w którym leży postrzelona zwierzyna. Jest wytrzymały i odważny, nie boi się zimnej wody. Ma bardzo dobry kontakt z dziećmi, potrafi się z nimi godzinami bawić, wcale się przy tym nie męcząc. Nie lubi sam zostawać w domu, nie lubi być zostawiony sam sobie, potrafi zdemolować mieszkanie, w ten sposób demonstruje, że jest źle traktowany. Łatwo dopasowuje się do życia w mieście, pod warunkiem, że co najmniej trzy razy dziennie będzie wyprowadzany na długi spacer. To bardzo przyjazne i łatwe w wychowaniu czworonogi.

Lorem Ipsum

//