Ciri 4604

Suka

1 rok 9 miesięcy

owczarek niemiecki

Warszawa

Dodano: 2019-02-09 12:46

Dodany przez: Osoba prywatna

Opis zwierzaka

Ciri została wyrzucona z domu na ulicę. Błąkała się, zdezorientowana, po wsi, zanim trafiła pod skrzydła Fundacji. Będzie idealną przyjaciółką dla kogoś, kto zna owczarki niemieckie i specyfikę ich rasy. To jeszcze typowa owczarkowa nastolatka (ma ok. 1 roku) – radosna, wesoła, bystra, ale czasem niedelikatna i nieokrzesana. Wymaga czułości, ale i stanowczości. Na pewno rozwinie skrzydła przy kimś, kto chce pracować z psem i spędzać aktywnie czas. Ciri umie zostawać sama i zachowywać czystość. Raczej nie powinna mieszkać z małymi dziećmi, bo czasem ponoszą ją emocje i nie jest tak delikatna, jak powinna być, a podekscytowana skacze. Ciri mieszka w hoteliku pod Grójcem i tam można ją poznać. Obowiązują procedury adopcyjne (ankieta i umowa). Telefon fundacyjny odbierany jest od poniedziałku do piątku w godzinach 9-17. W pozostałe dni i godziny prosimy o kontakt mailowy.

Kontakt

Nr tel. 724425008 e-mail: zwierzecapolana@gmail.com

Już od 7. wieku znana jest w Niemczech rasa owczarka, która posiada wszystkie cechy psa pasterskiego i zaganiajacego: spokój, posłuszeństwo i wytrzymałość. Dopiero w 19. wieku zwrócono szczególnę uwagę na jego nadzwyczajne cechy. W 1871 roku królewski rotmistrz Max Emil Friedrich von Stephanitz opisał owczarka niemieckiego następujaco: Owczarek niemiecki to pies, który żyje w Niemczech i dzięki ciągłym ćwiczeniom wspaniale panuje nad swoim ciałem i psyche. W 1899 roku rozpoczął planową hodowlę rasy. W tym samaym czasie powstał Związek owczarków niemieckich, który oficjalnie ogłosił standard rasy. Owczarki niemieckie cechuje wysoki stopień posłuszeństwa oraz zdolność do szybkiego uczenia. Są lojalne, odważne, przywiązane do rodziny, odporne na warunki atmosferyczne. Rasa charakteryzuje się inteligencją i bystrością. Wykorzystywana do pracy w policji i słuzbie celnej.

Wielkości / wagi - psy: Wysokość w kłębie - 60 cm do 65 cm , waga - 30 kg do 40 kg Wielkości / wagi - suki: Wysokość w kłębie - 55 cm do 60 cm, waga - 22 kg do 32 kg Owczarek niemiecki jest średniej wielkości, lekko wydłużony, silny i dobrze umięśniony, o suchych kościach i zwartej całej budowie. Uszy stojące o średniej wielkości, które noszone są prosto i jednakowo skierowane (nie ściągnięte w bok), są one zakończone w szpic i małżowinami ustawione do przodu. Ogon: sięga co najmniej do stawu skokowego, jednak nie poza środek śródstopia. Od spodu jest nieco obficiej uwłosiony i noszony jest miękkim łukiem, przy czym w podnieceniu i w ruchu może być noszony bardziej podniesiony, ale jednak nie powyżej linii poziomej. Prawidłowa okrywa włosowa owczarka niemieckiego to twardy włos z podszerstkiem. Włos okrywowy powinien być możliwie gęsty, właściwie twardy i dobrze przylegający. Na głowie włącznie z wnętrzem uszu, na przednich częściach kończyn, łap i palców nieco dłuższy i gęściejszy. Na tylnych częściach kończyn włos przedłuża się, aż do stawów śródręcza wzgl. do stawów skokowych, na tylnych częściach ud tworzy umiarkowane portki. Umaszczenie: czarne z czerwonobrązowym, brązowym, żółtym do jasnoszarego podpalaniem. Czarne lub szare jednobarwne, z szarymi lub ciemniejszymi przesianiami, czarnym czaprakiem i maską. Dopuszczalne, ale niepożądane są nieznaczne, małe białe znamiona na piersi, jak również jasne części wewnętrzne. Płytka nosowa we wszystkich rodzajach umaszczeń musi być czarna. Podszerstek wykazuje lekkie szare ubarwienie.

Mocną stroną owczarka niemieckiego jest jego wytrzymałość, posłuszeństwo, łatwośc dopasowywania się do różnych sytuacji i wierność. Jest bardzo inteligentny i wielostronny. Nad źle wychowanym bardzo trudno jest zapanować. To świetny pies stróżujący, fantastycznie sprawdza się jako pies ratownik w czasie trzęsień ziemi, katastrof lotniczych czy po zejściach lawin. Jego wierność i zdyscyplinowanie to cechy, dzięki którym jest świetnym przewodnikiem niewidomych i niepełnosprawnych. Właściwie wychowany od szczeniaka, wyrośnie na posłusznego, spokojnego, łagodnego psa, godnego zaufania. Im więcej ma dla siebie miejsca, tym bardziej jest zadowolony. Ale dopasuje się do życia w mieszkaniu, pod warunkiem, że opiekun zapewni mu dużo ruchu. To pies, któremu nie wystarcza krótki spacer wkoło bloku, musi mieć zajęcie i konkretne zadania, żeby mógł się wykazać nabytą wiedzą.

Lorem Ipsum

//