Pies do adopcji Poznań - Łatek

Łatek 775

Pies

9 lat

labrador retriever

Poznań

Dodano: 2016-09-15 13:14

Dodany przez: Osoba prywatna

Opis zwierzaka

Szwendając się po opuszczonych miejscach spotkaliśmy tego kolegę. Łatek jest ośmioletnim mieszańcem labradora. Pomimo wieku strasznie ciągnie go do ludzi i jest wesołym, żywotnym psiakiem. Dawno już nie spotkaliśmy zwierzaka z tak urzekającym i dobrym charakterem. Psiak potrzebuje dużo ciepła i człowieka - w tej chwili mieszka w domu tymczasowym w podpoznańskiej rokietnicy, niestety nie dogaduje się z zamieszkującym tam kotkiem, dlatego musimy znaleźć mu kochający dom najlepiej od zaraz. Pomimo lęku przy pierwszym spotkaniu szybko się otwiera i ukazuje swoje psie serduszko - jest chodzącą łagodnością. Kocha długie spacery i po pierwszym skoku energii sprawdza bacznie czy jego towarzysz z nim podąża. Świetnie dogaduje się z dziećmi, pozwala im na wszystko (sprawdzone), nie ma problemu z innymi psami, dogaduje się bezproblemowo (również sprawdzone). Łatek jest zaszczepiony i odrobaczony, poszukuje domku gdzie mógłby stać się częścią rodziny, najlepiej od zaraz. Jestem w stanie dostarczyć go w dowolne miejsce w polsce, bez żadnych opłat. Bardzo was proszę o pomoc przy znalezieniu mu domu, udostępniajcie, rozsyłajcie, dawajcie info do fundacji, piszcie i dzwońcie. Może ktoś z was zechciałby przygarnąć Łatka i pozwolić by jego wilgotny nosek trącał cię radośnie podczas spacerów? Tel. 693 095 054 - mateusz, 739 616 729 - maria

Kontakt

tel. 693 095 054 - Mateusz, 739 616 729 - Maria

Dokładne pochodzenie rasy nie jest znane. Pewne jest, że pies ten żył juz od 12. Wieku podobnie jak nowofundland na wschodnim wybrzeżu Kanady. Był wykorzystywany o pracy przy kutrach, wyciąganiu sieci, aportowaniu przedmiotów, także przy ratowaniu tonących. W końcu 18. wieku postanowiono zredukować liczbę psów żyjących na wyspie, ponieważ zaczęły one zagrażać hodowlom owiec. Od 1870 roku każde gospodarstwo mogło posiadać tylko jednego psa, nie przestrzegano jednak tej zasady i każdy pies biegający bez kagańca mógł zostać zastrzelony. Nie wszystkie zabito, część trafiła z rybakami do Anglii. Zaczęto je krzyżować z pointerem i przygotowywać do polowań. Labrador szybko stał się świetnym psem aportującym. W 1903 roku rasa została oficjalnie uznana.

Idealny wzrost w kłębie dla psa: 56-57 cm, dla suki: 54-56 cm. Labrador Retriever posiada krótkie, gęste, chroniące przed wodą, podwójne owłosienie. Zewnętrzne leży blisko ciała, jest proste, chociaż lekko pofalowane przy podstawie jest dozwolone. Tekstura owłosienia jest twarda i sprężysta, nie jest szorstka, ani jedwabista. Wewnętrzna warstwa pod owłosieniem jest delikatna i gęsta. Kolor labradorów jest jednolity. Jednolite czarne, żółte (począwszy od jasnego kremowego aż do czerwonego), czy tez czekoladowe. Żółte psy mogą mieć zróżnicowania w kolorze na uszach, z boku oraz na brzuchu. Ogon to cecha wyróżniająca Labradora Retrievera. Jest naturalnym przedłużeniem linii grzbietu, bardzo gruby i umięśniony przy podstawie i zwężający się ku końcowi. Ogon o poprawnej długości powinien sięgać nie dalej niż do stawów skokowych. Ogon jest pokryty takim samym, grubym, gęstym owłosieniem jak ciało ale nigdy nie sprawia wrażenia puchowego. To właśnie ciężkie owłosienie sprawia wrażenie, iż przypomina on swoim wyglądem ogon wydry. Kiedy pies jest spokojny, ogon spuszczony jest w dół w sposób naturalny, swobodny. Kiedy pies porusza się lub jest podekscytowany ogon może być noszony poziomo z tyłu lub lekko podniesiony. Oczy labradora są średniego rozmiaru, w pewnym stopniu trójkątne w wyglądzie ale nigdy tak bardzo żeby dawało to trwały efekt. Kolor oczu zależy od umaszczenia i tak dla czarnych i żółtych psów jest on brązowy, natomiast dla czekoladowych może być brązowy lub piwny. Powieki ciasno pasują. Kolor tęczówki pasuje do koloru nosa. Oczy tych psów sprawiają wrażenie inteligentnych i przyjacielskich. Uszy labradorów są spuszczone, trójkątne w kształcie, raczek krótkie z przednią krawędzią dobrze przytwierdzoną z tyłu, tuz ponad oczami.

To wszechstronny pies, wykorzytywany dziś do pracy w służbie celnej, przy wykrywaniu narkotyków, jest psem przewodnikiem niewidomych. Jest łatwy do ułożenia i słucha poleceń. Dobrze reaguje na inne psy, nie ma w nim agresji. Ma bardzo dobrą pamięć, rozpoznaje ludzi widzianych bardzo rzadko. Dobrze sprawdza się też na polowaniu, to pies aportujący, wyszukuje miejsce, w którym leży postrzelona zwierzyna. Jest wytrzymały i odważny, nie boi się zimnej wody. Ma bardzo dobry kontakt z dziećmi, potrafi się z nimi godzinami bawić, wcale się przy tym nie męcząc. Nie lubi sam zostawać w domu, nie lubi być zostawiony sam sobie, potrafi zdemolować mieszkanie, w ten sposób demonstruje, że jest źle traktowany. Łatwo dopasowuje się do życia w mieście, pod warunkiem, że co najmniej trzy razy dziennie będzie wyprowadzany na długi spacer. To bardzo przyjazne i łatwe w wychowaniu czworonogi.

Lorem Ipsum

//